Færslur frá 10. september 2008

10. september 2008

Í skólanum í skólanum er …

ekki alltaf jafn skemmtilegt að vera!  A.m.k. ef mar sé kennari (hér sýni ég leikni mína í málsniði blessaðra unganna). Ég hef hugsað mér að koma nokkuð inn á vinnuna mína í þessari færslu og beini til móðursjúkra baddnlendinga að stoppa lestur hér svo þær fái ekki flog.

Í það heila er ég með fína krakka. Ég get sosum skilið að innanlandspólitík í Noregi um 850 - 60 er ekki mjög heillandi viðfangsefni. Sem betur fer er alltaf sami gaurinn hafður vondi kallinn í mörgum Íslendingasögum (sem er kóngurinn Haraldur lúfa/hárfagra). Þannig að setningin “Við erum stödd í Noregi um 850/60, jafnvel 880, gerir sig vel í öllum áföngum, enda höfum við vísu kennararnir troðið Íslendingasögum í þá alla. Ég get samt skilið að þotuliðið í Laxdælu heillar ekki jafn mikið og Amy Winehouse eða sú fagra Britney Spears, sem er tvímælalaust kvenna vænst um þessar mundir.  Svo er ég svo lukkuleg að kenn enn einn ganginn hina ágætu hryllingssögu Börnin í Húmdölum, með kennsluaðferðinni “kennarinn les fyrir bekkinn”, sem allir eru hæst ánægðir með.

Inn á milli, í nýnemahópum, verð ég áþreifanlega vör við stelpu-stjan grunnskólans. Ég reikna með að þetta eigi við flesta grunnskóla, þ.e.a.s. á unglingastiginu er sætum, penum, kvenlegum stúlkukindum hyglað á kostnað strákanna, sem eru taldir óalandi og óferjandi af litlum sökum (akkúrat hérna tala ég af reynslu, hef reyndar átt syni í báðum grunnskólum bæjarins og sé ekki mun á þeim). Skilningsríkir femíniskir grunnskólakennarar gera meira ógagn en gagn. Svo ég ýki nú þá er árangurinn sá að meðal fyrsta árs strákur hefur það á tilfinningunni að hann sé glæpon en meðal fyrsta árs stelpa telur að hún sé nafli alheimsins. Þessir hópar ganga náttúrlega ferlega illa saman!

Ég hef, ásamt mörgum öðrum kennurum, ákveðið að láta þessa félagsmótun grunnskólans sem vind um eyru þjóta.  Mér er slétt sama hvort sextán ára fegurðardís mæti með þrjú eða fimm lög af maskara í tíma til mín: Þangað komin á hún að læra og innifalið í því er að læra að allir nemendur eiga jafnan rétt á tíma og athygli kennarans. Maskarann lít ég ekki á!

Mér er ljóst að grunnskólakennarar eru njörvaðir niður í sínu starfsumhverfi* enda má bókstaflega ekki blaka við nemendum án þess að fá foreldrasettið yfir sig. En þegar ég fæ nemendur sem voru kerfisbundið reknir út úr kennslustundum á morgnana og látnir mæla gangana frá 7. bekk þá grunar mig að lært hjálparleysi grunnskólakennara sé fullmikið.

* Um þetta hefur elskulegur eiginmaður minn skrifað langar og lærðar greinar, sjá bloggið hans.

Jæja, þá er ég búin að koma pirringnum út í bili :)    

—-

Út í búð áðan sá ég eina af þessum slæðukonum sem ónefndur Skagamaður kallaði í fjölmiðlum “blæjukeddlíngar með barnavagna”. (Ónefndi Skagamaðurinn er víst búinn að skrifa 400 síðna bók um efnið sem kemur út fyrir jólin … verður spennandi að sjá hvernig hann útfærir hugmyndir sínar um flóttamenn og Ísland.) Þessi fíngerða slæðukona var með slæðu í stíl við buxurnar, í gylltum sjatteríngum, og alveg hreint bráðmyndarleg.(Talsvert myndarlegri en ónefndur Skagamaður verð ég að segja!)   Tvo krakkaskott fylgdu henni eftir um búðina og augljóslega var þarna íslensk kona stuðningsaðili.

Í Mogganum í morgun var fjallað um flóttamennina okkar og ég var stolt yfir að vera Akurnesingur og að bærinn minn fengi að taka á móti þessu fólki. Að vísu fór aðeins um mig, af ástæðum sem ég læt ekki uppi á opinberu bloggi, en sjálfsagt þarf ekki að hafa áhyggjur af því með svona fjölmennt stuðningsapparat í kringum þetta.

Ég er soldið að spá í að ganga með slæðu … þetta virðist geta verið ljómandi klæðilegt og þá þarf kona aldrei framar að hafa áhyggjur af útstæðum eyrum eða einum-og-hálfum hvirfli.

Ummæli (7) | Óflokkað, Skólamál