12. október 2009

Það bjargast ekki neitt

það ferst, það ferst!  Þetta er uppáhaldsharmljóð eins kollega míns. Í augnablikinu er ég meira upptekin af lokahendingunum: “Það andlit sem þú berð, er gagnsæ gríma / og bak við hana sér í auðn og tóm.”

Ég SKAL komast í vinnuna á morgun og vona að gríman sem ég set upp verði ekki of gagnsæ fyrir elskulega nemendur mína.

Mér líður ömurlega ömurlega og sé enga bót í náinni framtíð … ef einhver byði mér raflost  á þessari stundu mundi ég sennilega segja já (sem er þó út í hött miðað við fórnirnar sem sú læknisaðgerð hefur fyrir mig).

3 ummæli við “Það bjargast ekki neitt”

  1. freyja systir ritar:

    Allt reddast og ekkert ferst. Þú ert dugleg að ætla í vinnuna. Vonandi gengur það allt saman vel en ef maður er veikur þá þarf maður ekki endilega að vera svo svakalega duglegur……

  2. hildigunnur ritar:

    Samúð og von um góðan bata og það fljótt!

  3. Harpa ritar:

    Ég er a.m.k. komin í stofnunina … náði að þylja Æðruleysisbænina þrisvar á leið yfir götuna og upp stigana. Við skulum vona að ég sé talandi og sæmilega vitandi vits í þessum tveimur kennslustundum sem ég ætla að taka.