31. október 2011

Gestablogg Jósefínu Dietrich

Jósef�na DietrichEins og flestum velupplýstum ætti að vera kunnugt er ég fremst fræðikatta landsins og þekkt langt út fyrir landsteinana. Hingað til hef ég verið of önnum kafin við ýmsar rannsóknir, einkum mannfræðirannsóknir, til að eyða tíma í smotterí á borð við landsmál eða sveitarstjórnarmál. Ég hef þó einstaka sinnum viðrað stjórnmálaskoðanir mínar, sem eðlilega og með réttu byggjast einkum á því að það fressið sem er duglegast að merkja er auðvitað réttborið yfirfress og að gular læður séu fegurstar. Einnig hef ég lítilsháttar gert grein fyrir nýfemínisma, stefnu sem ég er upphafslæða að og virðist ryðja sér hratt til rúms.

Þegar ég gaf mér tvær mínútur til að líta upp úr merkilegum fræðarannsóknum mínum fyrir skömmu varð ég þess áskynja að helstu tvífættu fressin í bænum hyggjast reisa hér Keltneskt fræðasetur, á þeim forsendum að hér á þessum útnára hafi verið keltneskir kristnir landnámsmenn.

Það getur svo sem vel verið að einhverjir almúgatvífætlingar hafi þvælst hingað frá Bretlandseyjum, jafnvel prímsigndir, en mér þykja þetta nú ekki stórhuga hugmyndir. Bæjarstjórafressið treystir á gjaldþrota þjóð til að veita þessu brautargengi og er sjálft skítblankt: „Ég hef trú á því á Írlandi og þar í kring - og það er slatti af fólki þar, það er töluvert fleira en á Íslandi, að þar væru einstaklingar sem fyndist ekkert leiðinlegt að taka þátt í því með okkur að rannsaka þennan þátt í þeirra sögu … Ég væri til í leggja … ef ég hefði haldið betur á peningum og ætti svona tíuþúsundkall …þá mundi ég ekki hika við að leggja hann í hlutafélag um þetta“. Hitt aðalfressið í bænum treystir á fjármagn frá alþingi til menningartengdra verkefna, auk þess sem það stingur upp á að byggja einhvern kofa uppi við Akrafjall í minningu snærisþjófs sem það heldur að sé „ein frægasta bókmenntapersóna Íslendinga“. Auk þess kemur fram í máli þess að sé eitthvert kapphlaup við aðra sem hafi fengið sömu hugmynd, þ.e.a.s. að byggja eitthvert skítómerkilegt keltneskt fræðasetur fyrir smápening. (Þið getið hlustað á bæjarstjórnarfundinn 25.10.2011 ef þið nennið eða lesið fréttina á síðu Akraneskaupstaðar.) Seint myndi Bessastaðafressið ljá máls á svona smáræði, það hafa pólitískar rannsóknir mínar löngu sýnt fram á, að vísu óbirtar enn því ég er vön að vinna verkið vel og birti aldrei neitt fyrr en eftir 14 ára yfirlegu hið minnsta. Og frægasta bókmenntapersónu Íslandssögunnar er auðvitað ekki snærisþjófur úr Hvalfjarðarsveit heldur sjálfur jólakötturinn!

Ef það vill að fleiri komi niðrá Skaga af þjóðveginum til að skoða eitthvað liggur auðvitað beinast við að byggja píramída í Garðaflóanum og minnast þannig veglega okkar egypsku róta! Skagamenn eru almennt komnir af selum (og dugir t.d. að vísa í lýsingu á augum snærisþjófsdótturinnar, sem var að vísu ekki Skagamaður en hengjum okkur ekki í smáatriði; hún var með dæmigerð selsaugu). Selir eru, eins og alkunna er, hinir drukknuðu hermenn faraós og þ.a.l. egypskrar ættar eins og ég. Í liði faraós ríkti jafnrétti, ekki síður en hjá því góða en fallna fressi Gaddafi, og eygypskar urtur hafa löngum verið lokkaðar á land og falleraðar af íslenskum almúgamönnum. Þótt stöku ritheimildir nefni Mýrdal sérstaklega sem svoleiðis nauðungar og yfirgangsstað stafar það af eðli flökkusagna: Raunverulega voru þessar egypsku selkonur einmitt staðsettar á nesinu Akranesi og formæður Skagamanna, t.d. þessi sem orti undur sorgmædd vísuna um að hún ætti sjö börn í landi og sjö börn í sjó. Auðvitað hefur nafn þessarar konu fallið niður í fornum týndum ábúendaskrám og öðrum fornum skruddum sem karlkyns tvífætlingar rituðu enda margsannað mál að þegar karlar rita sögubækur er kvenfólk mjög vantalið í slíkum bókum, hvað þá kvenfólk af egypskum urtuættum.

Umhverfið hér á Skaga rennir mjög stoðum undir þessa kenningu. Það þarf ekki annað en standa úti þefandi í sínum garði í morgunsárið til að koma auga á píramídalaga fjöll hér allt í kring: Skessuhorn, Heiðarhorn, Skarðshyrnu … og sjálft Akrafjallið er, héðan frá séð, tveir píramídar hlið við hlið. Tilviljun? Ég held nú ekki! Egypsku landnámsurturnar fluttu nefnilega ekki bara örnefnin með sér heldur umhverfi sitt einnig. Ég bendi lesendum einfaldlega á að leita í fræðiritinu wikipediu.org (sem er einmitt samið og skrifað af mér sjálfri) þessu til stuðnings og öðru fræðilegu sem menn vilja fletta upp og varðar þetta mál.

Í Garðaflóanum er ágætt pláss fyrir góðan píramída sem rétt væri að hafa einum metra hærri en Keops, til að sýna stórhug afkomenda hinna hraustu liðsmanna faraós. Tvífætlingarnir gætu haft hann úr efni úr nágrenninu, t.d. torfi (nóg er af mónum), forsteyptum einingum eða áli, allt eftir smekk forseta bæjarstjórnar en hann er einmitt mikill áhugamaður um stórbrotinn arkítektúr, hafandi bæði skoðað Kölnardómkirkju og Versali. Svoleiðis myndarlegur píramídi myndi sjást langt að og vera kjörinn til að lokka mann og annan af þjóðveginum og hingað niðreftir (sem átti að vera eitt aðalmarkmið þess vesæla Keltneska fræðaseturs). Auk þess fellur píramídi einkar vel að umhverfinu eins og ég hef þegar rökstutt.

Írar eru á kúpunni en Egyptar prýðilega stæðir og má ætla að í Egyptalandi og þar í kring, og það er slatti af fólki þar, væru einstaklingar sem fyndist ekkert leiðinlegt að taka þátt í því með okkur að rannsaka þennan áður órannsakaða þátt í þeirra sögu.

Í fyrra lífi man ég eftir skemmtilegum ratleikjum í píramídum, einkum Keops. Mætti samþætta pollamót og ýmsan æskulýðsfögnuð tvífætlinga við þessa byggingu og má ætla að píramídinn í Garðaflóa yrði oft fagurlega skreyttur af gulum og glöðum, prílandi og innkíkjandi.

Jósef�na Dietrich � svingsstellinguFyrir utan mannvirki af þessu tagi er oft svings. Nú er það svo að aðalfressin í bænum eru ekki sérlega fótógen eða frambærileg og ég sting því upp á að ég sjálf sitji fyrir þegar svingsið verður hannað. Sömuleiðis sting ég upp á að ég gegni sjálf hlutverki þriggja af hinum fimm fyrirhuguðu fræðimönnum í þessu keltneska dæmi því ég er þriggja manna maki og mun fræðilegri en aðrir sem til greina gætu komið. Af öðrum frambærilegum í svoleiðis ráð dettur mér helst í hug Dorrit, sem er af austurlenskum ættum og því afar frambærileg, auk Hönnu Birnu, sem er gul og þ.a.l. frambærileg.

Ég get auðvitað tekið að mér að umskrifa sögu Akraness með tilliti til þessara egypsku róta, í hjáverkum. Fyrir þokkalega trúlega byggðasögu af þessu tagi tæki ég líklega um 100 milljónir í laun og ef þetta á að vera almennilega rökstutt með netheimildum og uppflettibókum duga mér ekki minna en 15 ár. En það er þess virði, fyrir bæinn, fyrir breiddina og fyrir kryddið (svo ég vitni í bæjarstjórann)! Tvífætlingar af ýmsum þjóðernum munu flykkjast niðrá Akranes til að skoða eina píramídann á Íslandi. Enda eru píramídarnir í Egyptalandi ein af fáum ferðamannabrellum sem hefur ekki klikkað í 5000 ár. Líklega má eitthvað skera niður meir við trog í bænum en gert hefur verið til þessa, ég bendi t.d. á að það er alger óþarfi að rukka leikskólakrakka bara sérstaklega fyrir ávexti; Þessum kettlingum er ekki of gott að borga sérstaklega fyrir fiskinn og kartöflurnar líka! Svoleiðis má öngla saman í byrjun verkefnisins Píramídinn okkar, auk þess að hækka kaldavatnsgjaldið meira, fasteignagjöldin, hætta alfarið að henda smápeningum í Rauða krossinn og margt fleira. Safnast þegar saman kemur.

Svo ég skora á bæjarstjórn að samþykkja þessa tillögu skráðs og örmerkts íbúa Akraneskaupstaðar: Píramída í Garðaflóann strax! Styrkjum okkar egypsku rætur! Kastið krónunni en haldið í aurinn!

Skjaldarmerki Jósef�nu DietrichRitað af Jósefínu Meulengracht von Steuffenberg Dietrich þann 31. október 2011.

(Hafa má samband við mig með bréfdúfu eða skilaboðum á fésbókarsíðu minni, http://facebook.com/josefina.dietrich. Ekki reikna með bréfdúfunni til baka.)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Lokað er fyrir ummæli.