Færslur frá 27. febrúar 2014

27. febrúar 2014

Helgimyndin Hildur Lilliendahl

Hildur Lilliendahl er fræg … en af hverju er hún fræg? Hefur hún unnið eitthvert afrek, skapað eitthvað merkilegt, unnið sér eitthvað til frægðar? Nei, hún er fyrst og fremst fræg af frægð sinni.  Hildur er sköpuð úr froðu Netsins og er dýrkuð og dáð af fjölda manns fyrir meinta mannréttindabaráttu í þágu kvenna. Árið 2012 hlaut hún Hugrekkisviðurkenningu Stígamóta fyrir þrautseigju og hugrekki í að búa til úrklippusafnið “Karlar sem hata konur”:

sem er samantekt um kvenfyrirlitningu í netheimum [og] er einstaklega frumlegt og afhjúpandi. Það snýst um það eitt að draga fram í dagsljósið þá sem virðast vilja konum illt og orðrétt ummæli þeirra.

(Ársskýrsla Stígamóta 2012 s. 16.)

Sama ár fékk Hildur að vera ljósberi í göngu UN Women gegn kynbundnu ofbeldi og var kostin “hetja ársins” af DV og lesendum þess.

Dýrlingurinn Hildur Lilliendahl

Hildur umbreytir sér hægt og bítandi í helga konu, Netdýrling femínista, og er langt komin með að endurskapa góða lífssögu (vita) og semja sína píslarvættissögu (passio), sem birtist í bútum í netmiðlum og viðtölum. Hún vinnur sem sagt eftir aldagamalli uppskrift að helgrakonusögu.

  • Hún hefur liðið pínslir sem saklaust barn; Sjá pistilinn Kvalarar á knúz.is 31. jan. 2014, þar sem fram kemur að barnagirndar-sjoppueigandi bauð henni hundrað kall fyrir að klæða sig úr naríunum en Hildur slapp sem betur fer frá vonda kallinum. Síðan skilur hún fórnarlömb barnaníðinga næmum skilningi og berst fyrir þau.
  • Henni hefur verið nauðgað og síðan skilur hún fórnarlömb nauðgana næmum skilningi.
  • Hún hefur saklaus verið ofsótt vegna málstaðar síns (úrklippusafns skjámynda), þ.e.a.s. hið illa fyrirtæki Facebook hefur lokað aðgangi hennar nokkrum sinnum og sumir karlar hafa verið einkar orðljótir í umræðu um hana (sem að vísu styður heilagan málstað hennar því þeir auka í leiðinni efnið í hennar úrklippusafn).
  • Fjölskyldu hennar hefur verið ógnað;  Einu sinni hringdi illur maður í heimasímann og hótaði eiginmanni hennar að eyðileggja fjölskyldubílinn.
  • Henni hefur meira að segja blætt en eins og allir vita fylgir blóð ævinlega í alminlegum dýrlingasögum.

Persónan Hildur Lilliendahl

Sumt í helgimyndinni Hildi Lilliendahl stangast illilega á við sögu persónunnar Hildar Lilliendahl eða hegðun Hildar Lilliendahl. Tökum dæmi:

Í pistlinum Kvalarar segir af Hildur um Hildi 11 ára:

Ég snarhætti að hanga í sjoppunni eftir þetta. Ég var hrædd við þennan mann og ég var alltaf hrædd ef ég neyddist til að ganga framhjá sjoppunni.

Í færslunni Hvað varstu að gera þegar þú varst 12 ára, á bloggi Hildar Lilliendahl 18. 11. 2008  segir Hildur um  Hildi 12 ára:

Þegar ég var 12 ára hékk ég útí sjoppu í leðurjakka, byrjaði að reykja camel filters, fór á ímyndunarfyllirí af heimabrugguðum bjór úr tveggja lítra brúsa, var offisjallí byrjuð með strák ef ég fór í sleik við hann þrjú kvöld í röð, fékk stundum að vinna í sjoppunni […]

Hildur getur áreiðanlega skýrt þetta ósamræmi ekki síður en ummæli þau sem höfð voru eftir henni í Kastljósi kvöldsins. T.d. gætu hafa verið tvær sjoppur í Bökkunum í Breiðholti á þessum tíma eða kannski hætti dónakarlinn að vinna í sjoppunni áður en Hildur átti 12 ára afmæli o.s.fr.

Í viðtölum af meintum ofsóknum Facebook gegn sér hefur Hildi Lilliendahl alveg láðst að segja af öðrum eldri samfélagsmiðli sem einnig lokaði aðgangi hennar hvað eftir annað, nefnilega Barnalandi, þar sem Hildur var til skamms tíma virkur þátttakandi undir nafninu Nöttz. Í bréfaskiptum hennar og vefstjóra Barnalands vorið 2009 (sem Hildur birti sjálf á Barnalandi undir nýju notendanafni/nikki því Nöttz var í banni og eiginmaður hennar Skundi einnig og áreiðanlega skrifuðum af nýrri IP-tölu, t.d. í tölvu í Ráðhúsi Reykjavíkur) segir vefstjórinn m.a.:

6. Ég þarf ekki að réttlæta neitt fyrir þér, en það segir nú kanski margt um notanda sem hefur farið 4 sinnum í bann á vefnum hjá okkur, allt frá því að pósta inn linkum, verið með ýmisskonar múgæsing, kallað notendur hórur og fleira í þeim dúr. Margar þessar umræður hafa verið tilkynntar af notendum sjálfum.

Umræddur linkur sem Hildur/NöttZ hafði póstað inn var á efni sem öðrum en henni sjálfri þótti klám. Linkinn er að finna í bréfaskiptum Hildar og vefstjórans og virðist sýna sömu mynd og spila sömu tónlist og Hildi þótti einkar fyndin  þarna um árið, menn geta því sjálfir metið hvort þetta er húmor eða klám með því að lesa bréfarolluna. Hafi aðgangi Hildar/NöttZ að Barnalandi verið lokað fjórum sinnum þegar komið var fram á árið 2009 segir það sína sögu því þar á bæ kölluðu menn ekki allt ömmu sína þegar kom að netsiðferði.

Í Kastljósi kvöldsins rakti söngkonan Hafdís Huld ýmis ummæli sem Nöttz (notandanafn Hildar Lilliendahl) hafði látið falla um hana, t.d. að Hafdís væri þroskaheft, , ummæli sem mátti flokka undir morðhótun og tillögu um að nauðga Hafdísi með tjaldhæl.

Kastljós hefur það síðan eftir Hildi að maðurinn hennar (!) hafi skrifað sum ummælin og önnur megi skýra með einkaskilaboðum sem Hildur sé að svara (og vaknar þá sú spurning af hverju hún svarar einkaskilaboðum á opnum umræðuþræði án skýringar) o.s.fr. Sem sagt: Allt var þetta í rauninni ósköp saklaust og eiginlega tómur misskilningur í kross og það var ekki ég sem gerði það-skýringar. Það má samt spyrja af hverju Hildur eyddi ekki ummælum sem maðurinn hennar skrifaði í hennar nafni, þetta var nú einu sinni hennar eigið notendanafn og henni því í lófa lagið að eyða þeim, auk þess sem hún ber ábyrgð á ummælum skrifuð undir hennar notendanafni. En kannski eykur þetta enn á píslarvætti Hildar: Býr hún kannski með manni sem hatar konur?

Upplýsingar Hafdísar Huldar komu Stígamótum í opna skjöldu. Sjálfsagt kemur það líka Stígamótum í opna skjöldu að Barnaland hafi marglokað á Hildi Lilliendahl (Nöttz) fyrir að kalla aðra notendur hórur, dreifa klámi og standa fyrir múgæsingu af ýmsum toga.

Ennfremur er Stígamótum eflaust ókunnugt um að þessi hugrakki verðlaunahafi hafi útbúið afmæliskort handa vinkonu sinni með textanum “Til hamingju með daginn, skítahóran mín. Lov jú” (textinn krækir í myndina á bloggi Hildar þann 23. okt. 2008) og birt á netinu.

Stígamót hafa sjálfsagt heldur ekki tekið eftir beiðni Hildar um að einhver berji Hlín Einars, ritstjóra Bleikt.is, fyrir sig (sjá færslu á bloggi Hildar 12. okt. 2010) því hún er ósammála grein eftir Hlín Einars. Hildur hefur margtekið fram í athugasemdum við mitt eigið blogg að þessi ósk hennar sé sprottin af kaldhæðni og eigi ekki að skiljast bókstaflega … en það er ansi erfitt fyrir venjulega konu að skilja hvenær Hildur er að djóka og hvenær ekki. Er fyndið að kalla vinkonu sína “skítahóru” í afmæliskveðju? Er fyndið að skrifa færsluna: “Vegna lítillar gagnvirkni - hvern þarf ég að sjúga …?” (blogg Hildar Lilliendahl 25. sept. 2008). Er fyndið að margar færslur í þessum dúr og vafasöm skilaboð á Barnalandi (t.d. rexþulan með bréfaskiptum hennar og vefstjóra Barnalands) eru skrifaðar á vinnutíma og þá væntanlega á vinnustað? (Hildur vinnur hjá Reykjavíkurborg.)

Íkon eða djókari dauðans?

Er þá Hildur Lilliendahl, þegar allt kemur til alls, ekki helgimynd heldur grínisti sem leggur sérstaka áherslu á ósmekklegt spaug? Væri ekki rétt að Stígamót veittu henni grínverðlaun ársins 2014?

Ummæli (25) | Óflokkað, Daglegt líf